عاشق از تشویش دنیا و غم دین فارغ است


هر که از سر بگذرد از فکر بالین فارغ است

چرخ غارت پیشه را با بینوایان کار نیست


غنچه پژمرده از ناراج گلچین فارغ است

شور عشق تازه ای دارد مگر دل؟ کاین چنین


خاطرم امروز از غمهای دیرین فارغ است

خسروان حسن را پاس فقیران نیست نیست


گر به تلخی جان دهد فرهاد شیرین فارغ است

هر نفس در باغ طبعم لاله ای روید رهی


نغمه سنجان را دل از گلهای رنگین فارغ است